Kortgeleden schafte ik een hoogzit aan, die nu op enkele meters van Luidheim prachtig uitzicht geeft over de wereld rondom (niet voor niets begon onze langspeler Heer met de inleidende deun “De Hoogzit”). Vanaf een hoogzit is het goed schouwen. Zicht over de velden bevordert overzicht in het hoofd. Zo is het goed stilstaan bij huidige ontwikkelingen met het oog op toekomstige uitgaves.
Momenteel leggen we de laatste hand aan een lied, dat de naam “Wereldwending” draagt. We leven in roerige tijden en de onrust die heerst houdt de gemoederen bezig – ook bij ons. De tekst is geënt op Age of Anxiety, het beroemde lange gedicht van Auden. Het verhaal speelt zich af in een gelijksoortige omgeving, in ons geval een kroeg, alwaar wij licht beschonken stilstaan bij de huidige wereldproblematiek. Een duistere ondertoon komt tot uiting in mistroostig stafrijm en donkere deunen. Bij ons hoor je een hang naar traditie en zorgen om de nabije toekomst. We gaan wat de stijl betreft enerzijds verder waar we gebleven waren met Veluws IJzer, maar tegelijkertijd leunt de muziek meer dan ooit op ouderwetse symfonische rock. Denk aan Camel en oude Genesis, maar ook de latere Opeth.
Maar voordat “Wereldwending” uitkomt verschijnt Van alven en wolven. Het betreft een kortspeler die in een kleine oplage op band is gezet. Voor de heidenen die ons verafgoden is de uitgave onmisbaar. Er staat namelijk een niet eerder uitgebracht lied op, getiteld “De Terugkeer”. Samen met “Bijter van Wolvee” vormt het lied een tweeluik over de terugkeer van de wolf op de Veluwe. Voorts is het bandje de enige manier om de twee wolvenliederen en onze winterse vertolking van “Sagenrijk” in analoge vorm te bezitten.
Er is ook een langspeler in de maak, die de naam De zon die ik zag zal dragen. We schreven vele deunen en sommige liederen naderen zelfs de voltooiing. We zijn al zo ver met de muziek, dat ik achterloop met de teksten.
Naast het Germaanse stafrijm maak ik mij ingewikkelder dichtvormen eigen, gelijk de skalden in het vroege IJsland. Dat heeft tijd nodig, dat kun je begrijpen. Een belangrijke bezieler voor mij in dezen is Jóhan Hallgrímsson. Met mijn neus in de boeken ga ik bij hem in de leer.
Over de inhoud het volgende. Ik wijd mijn woorden ditmaal aan de verbinding met de geestelijke wereld, zoals ook de skalden, barden en schoppen van weleer zich wendden tot het hogere. Het Sólarljóð, de Heliand, het Hávamál blijken deuren naar de andere wereld. Van de duisternis der schepping tot het licht der eeuwigheid. Het belooft een mooie reis te worden.
In de stroom des levens worden er binnen onze kring huwelijken gesloten, kinderen opgevoed, verhuizingen voorbereid en is het zodoende soms naarstig zoeken naar tijd. Desalniettemin worden voorbereidingen getroffen voor de reis naar Duitsland met de hele krijgsbende.
ᛗᚨᚱᚲ ᛒᛉᚱᛏᛋᛋᛠᚾ ᛫ ᚾᚪᛗᚳᚾᛋ ᚨᛚᚠᚳᚾᚱᚨᛞ
